1.4.19

Μα πώς να επικοινωνήσουμε;
Μου είπε με ένα βλέμμα απελπισίας...την τελευταία φορά που με είδε.
Αφού δεν έχεις τις ίδιες εμπειρίες...
Γι' αυτό ποτέ δεν μας θεώρησε ισάξιους συνομιλητές.
Γι' αυτό εψαχνε πάντα μια Τασούλα.

Κι εγώ να σφίγγω το στομάχι και να σφίγγομαι και να σφίγγω το στομάχι. 
Περιμένοντας να δω τί θα ακούσω κάθε φορά...

Με ποιο τρόπο πάλι θα με επηρεάσει και θα καταφέρει να με κάνει να σφιχτώ ακόμα περισσότερο.
Δεν ασχολήθηκες με τα κοινά...καλή είσαι αλλά...

Πάντα αυτό το αλλά.
Πάντα αυτό το σφίξιμο.

Τώρα όμως κοιλίτσα μου, στομάχι μου, χαλαρώστε...

Τώρα είναι μέσα σας μια νέα ζωή.


Δεν υπάρχουν σχόλια: