Άφηνέ με λίγο λίγο να σε εξημερώνω αδερφή μου...
και να υποδεχτούμε τη νέα ζωή που εντός σου κατοικεί...
Και να βάφω με αγιοσύνη το πρόσωπό σου
που το καταδιώκουνε οι ψηλοί ίσκιοι των παιδικών μας χρόνων
και μιας ροπής σου στην εύκολη ευκολία,
αυτό που καλύτερα θα ονόμαζα μια παραπονεμένη
και παραδομένη στη δυσκολία παιδική ηλικία που ζητά την εκδίκησή της.
Έτσι θέλω πάντα να μπορώ να σε βλέπω εγώ,
αγιοβαμμένη, απαλή στις εκφράσεις σου και τα χρώματα,
να σε ραίνω με την αγάπη μου, να σε εξυψώνω.
Να παίρνει φόρα και η ψυχή σου,
να στροβιλίζεται.
Να στροβιλιζόμαστε μετά παρέα στον κυκεώνα των
πραγμάτων που όλα μαζί
κάνουν το αμφίσημο, πολύσημο,
παράταιρο σύνολο εκείνων των στιγμών
που απαρτίζουν τη ροή της ανθρώπινης ζωής μας.
και να υποδεχτούμε τη νέα ζωή που εντός σου κατοικεί...
Και να βάφω με αγιοσύνη το πρόσωπό σου
που το καταδιώκουνε οι ψηλοί ίσκιοι των παιδικών μας χρόνων
και μιας ροπής σου στην εύκολη ευκολία,
αυτό που καλύτερα θα ονόμαζα μια παραπονεμένη
και παραδομένη στη δυσκολία παιδική ηλικία που ζητά την εκδίκησή της.
Έτσι θέλω πάντα να μπορώ να σε βλέπω εγώ,
αγιοβαμμένη, απαλή στις εκφράσεις σου και τα χρώματα,
να σε ραίνω με την αγάπη μου, να σε εξυψώνω.
Να παίρνει φόρα και η ψυχή σου,
να στροβιλίζεται.
Να στροβιλιζόμαστε μετά παρέα στον κυκεώνα των
πραγμάτων που όλα μαζί
κάνουν το αμφίσημο, πολύσημο,
παράταιρο σύνολο εκείνων των στιγμών
που απαρτίζουν τη ροή της ανθρώπινης ζωής μας.