6.11.20

 Όλα μέσα μας υπόγεια δουλεύουν

Αχνιστά κρυφά χαμόγελα

Και φόβοι

Εικόνες κι αναμνήσεις και οι πόνοι

Μικροί μεγάλοι αβίωτοι

Όλα μέσα μας φωλιάζουν

Με τα όνειρα κουρνιάζουν

Σαν παιδιά φοβόμαστε

Σαν παιδιά θλίβομαστε

Και η χαρά μας είναι μία τσιρίδα

Μικρή κι αθώα που αυθόρμητα έβγαινε απ' το στόμα 

Όταν ήμασταν βρέφη ακόμα.


4.11.20

Η μικρή αθώα σου τσιρίδα

Σε ευχαριστώ που μου χάρισες απλόχερα
αυτή την τέλεια τσιρίδα ευτυχίας !
Βουίζει ακόμα στα αυτιά μου η ηχώ της καθαρής χαράς..
Αγνή και ολόφρεσκη
σαν την ανατολή του ήλιου την νέα μέρα.