Θα είμαι ένα χέρι ανοιχτό
σαν ένας δρόμος
και όλες οι ψυχές που θέλουν να με βρουν
θα με βρίσκουν...
Να κάνουμε εκείνο το ταξίδι,
εκείνο το ταξίδι που δεν έκανα μαζί σου μαμά...
Γλυκό μου πρόσωπο της Παναγιώτας
πάντα με συντροφεύεις μικρή μου
σε ευχαριστώ που μου έμαθες...
Να είμαι θαρραλέα μπροστά στο ανήκουστο.
Και τώρα να, μια ψυχή άλλη,
τελικά είναι μια διαδρομή χωρίς τελειωμό
αυτό το πάντρεμα ζωής και θανάτου.
Και όσοι είναι κοντά στην πύλη είναι πηγή Αλήθειας και Φωτός.
Και θέλω άφοβα να κρατώ το χέρι.
Δεν φοβάμαι τον πόνο σου,
ούτε τον δικό μου.
Δεν φοβάμαι την άβυσσο,
ούτε τα άστρα.
σαν ένας δρόμος
και όλες οι ψυχές που θέλουν να με βρουν
θα με βρίσκουν...
Να κάνουμε εκείνο το ταξίδι,
εκείνο το ταξίδι που δεν έκανα μαζί σου μαμά...
Γλυκό μου πρόσωπο της Παναγιώτας
πάντα με συντροφεύεις μικρή μου
σε ευχαριστώ που μου έμαθες...
Να είμαι θαρραλέα μπροστά στο ανήκουστο.
Και τώρα να, μια ψυχή άλλη,
τελικά είναι μια διαδρομή χωρίς τελειωμό
αυτό το πάντρεμα ζωής και θανάτου.
Και όσοι είναι κοντά στην πύλη είναι πηγή Αλήθειας και Φωτός.
Και θέλω άφοβα να κρατώ το χέρι.
Δεν φοβάμαι τον πόνο σου,
ούτε τον δικό μου.
Δεν φοβάμαι την άβυσσο,
ούτε τα άστρα.