Χωρίς εσένα
Η απουσία σου σκαλίζει την ψυχή
Ξεστρώνει τα σεντόνια του μέσα οίκου μου
Και μπλέκει τα μαλλιά μου
Σήμερα επάνω στο κρεβάτι σου
Τοποθέτησα τον όλο αθωότητα εγγονό σου...
Χαρούμενο χτυπούσε τα ποδαράκια του πάνω στην μπλε πικέ κουβέρτα
Ευτυχισμένο όταν με έβλεπε
Ανέμελο
Αυτό το πλάσμα σήμερα άγγιζε τα ίδια σημεία
Στο δωμάτιό σου
Με εκείνα που υπήρξαν το καταφύγιό σου για στερνή φορά
Πάτερα μου γλυκιέ
Αιώνιο παιδί
Θα ήθελα ναι, όσο κι αν αναρωτιέμαι για την έκβαση, να είχες γνωρίσει το παιδί μου.
Μου λείπεις και πάντα θα λείπεις.
Σε αγαπούσα με τον τρόπο τον πιο βαθύ.
Μακάρι μακάρι να είχα κάνει κάποια πράγματα διαφορετικά.
Συγχώρεσέ με...
Το "δεν θα προλάβεις Ελένη" σου θα με στοιχειώνει για πάντα.
Από την αδερφή μου βλέπω την ίδια παγερή σιγή.
Δεν θα την ονομάσω αδιαφορία...
Όμως μέρα με τη μέρα συνειδητοποιώ πάτερα,
Ότι εγώ μόνη θα σκόρπισω στους ανέμους την ψυχή σου.
Θα έχω μαζί μου και τον Φοίβο.
Αυτό το φωτεινό πλάσμα που θα σε αγαπούσε πολύ.