22.7.12






 Τυχαίνει συχνά
να βρω γύρω μου
στους δρόμους που περπατώ
τους μικρούς ή τους μεγάλους
κάτι αξιοπρόσεκτο
- το κοιτώ με θαλπωρή...







Γνωρίζω 
ότι η προοπτική
είναι μια παράμετρος
εξαιρετικά σημαντική.
Καμιά φορά, 
βλέπεις αλλίως ένα πράγμα
απ' τις αντανακλάσεις του...






Ιούλης μήνας 
στα Λαδάδικα
κι οι στιγμές ηλεκτρίζονται
απο τη φωσφορούχα
αύρα του καλοκαιριού
-παλλόνται 
μπροστά μου.





Μια γυναίκα που θέλει 
να περάσει το δρόμο
τα αμάξια που τρέχουν
και το κορίτσι
σιωπηλό στον τοίχο
χαμηλώνει το βλέμμα
- γλυκιά παραφωνία.





Πιο πέρα η Αριστοτέλους
μαγνητίζει πάντα
με τα κλειστα
και ανοιχτά της παράθυρα..







και τα μπαλκόνια






να θυμίζουν άλλες
εποχές...
Ανάσες στιγμών
που έμειναν πίσω.













15.7.12

Έλα

Μέσα μου
εκκολάπτεται ανέμελη
η άγρια ζωή μου









Μα εγώ
θερίζω τους καρπους μιας
άγονης νύχτας
εξημερωμένης


Τα χείλη βάφονται 
λόγια ευχής
ανείπωτης

Θα πέσω επάνω σου με δύναμη
να σε κατασπαράξω
θέλω να βρω εκείνη τη γεύση ελευθερίας
που μπορώ να αισθανθώ
οτι μου λείπει



Κάπου
κρύβεσαι
ίσως στην ηρεμία των στιγμών
όταν όλα μυρίζουν χρώμα
και ο ήλιος κρέμεται
πάνω απ' τα μάτια
της αιωνιότητας





Ανοίκεια γνώριμη
που ποτέ δεν σε είχα
όπως σε ονειρεύτηκα
Έλα.