Τυχαίνει συχνά
να βρω γύρω μου
στους δρόμους που περπατώ
τους μικρούς ή τους μεγάλους
κάτι αξιοπρόσεκτο
- το κοιτώ με θαλπωρή...
Γνωρίζω
ότι η προοπτική
είναι μια παράμετρος
εξαιρετικά σημαντική.
Καμιά φορά,
βλέπεις αλλίως ένα πράγμα
απ' τις αντανακλάσεις του...
Ιούλης μήνας
στα Λαδάδικα
κι οι στιγμές ηλεκτρίζονται
απο τη φωσφορούχα
αύρα του καλοκαιριού
-παλλόνται
μπροστά μου.
Μια γυναίκα που θέλει
να περάσει το δρόμο
τα αμάξια που τρέχουν
και το κορίτσι
σιωπηλό στον τοίχο
χαμηλώνει το βλέμμα
- γλυκιά παραφωνία.
Πιο πέρα η Αριστοτέλους
μαγνητίζει πάντα
με τα κλειστα
και ανοιχτά της παράθυρα..
και τα μπαλκόνια
να θυμίζουν άλλες
εποχές...
Ανάσες στιγμών
που έμειναν πίσω.







