Πόσο μου λείπει ένας σύντροφος ώριμος...
Που μετά από καβγά - αν επιτρέψει και τον κάνει- θα γυρίσει στο σπίτι με χαμόγελο και θα προσπαθήσει ανεξάρτητα του ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο να γεφυρώσει το χάσμα.
Κορίτσι μου, θα μου πει... δεν θέλω να μιλάμε έτσι ο ένας στον άλλο. Μην τυραννάς τον εαυτό σου. Περνάς μία πολύ ιδιαίτερή συναισθηματικά φάση και θέλω να μου λες πως νιώθεις και θέλω να με αφήνεις να είμαι δίπλα σου... και στο παιδί. Δεν ξέρω γιατί αντέδρασες έτσι μα θέλω να κάνω ότι χρειάζεται για να νιώσεις καλύτερα και θέλω να με βοηθήσεις να καταλάβω.
Αντί αυτού έχω απέναντί μου το αιώνιο παθητικό φοβισμένο θυμωμένο θύμα.
Κανένα περιθώριο επαφής.
Καμία ελπίδα ότι τη μοναξιά μου απλά τη φαντάστηκα...ότι είναι αποκλειστικά ιδέα δική μου.
Πόσο ξεκάθαρα φωτίζονται οι ελλείψεις όταν η αγάπη στην πιο ανώτερη μορφή της είναι αναγκαία από τις συνθήκες.
Που μετά από καβγά - αν επιτρέψει και τον κάνει- θα γυρίσει στο σπίτι με χαμόγελο και θα προσπαθήσει ανεξάρτητα του ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο να γεφυρώσει το χάσμα.
Κορίτσι μου, θα μου πει... δεν θέλω να μιλάμε έτσι ο ένας στον άλλο. Μην τυραννάς τον εαυτό σου. Περνάς μία πολύ ιδιαίτερή συναισθηματικά φάση και θέλω να μου λες πως νιώθεις και θέλω να με αφήνεις να είμαι δίπλα σου... και στο παιδί. Δεν ξέρω γιατί αντέδρασες έτσι μα θέλω να κάνω ότι χρειάζεται για να νιώσεις καλύτερα και θέλω να με βοηθήσεις να καταλάβω.
Αντί αυτού έχω απέναντί μου το αιώνιο παθητικό φοβισμένο θυμωμένο θύμα.
Κανένα περιθώριο επαφής.
Καμία ελπίδα ότι τη μοναξιά μου απλά τη φαντάστηκα...ότι είναι αποκλειστικά ιδέα δική μου.
Πόσο ξεκάθαρα φωτίζονται οι ελλείψεις όταν η αγάπη στην πιο ανώτερη μορφή της είναι αναγκαία από τις συνθήκες.