8.5.19

Το θέαμα της ασθένειας είναι δύσκολο.
Το θέαμα της ασθένειας διώχνει τους ανθρώπους μακριά.
Έχει μάτια κουρασμένα, δόντια που χάλασαν.
Στόμα που μυρίζει, κόκαλα που τρέμουν,
Πόδια που δεν στέκονται.
Και σου θυμίζει, το τέλος μιας δικής σου διαδρομής.
Το τέλος ενός ανθρώπου σου, ενός μαζί.
Το σώμα της ασθένειας σε διώχνει μακριά του.
Θέλεις να το κρατήσεις καθαρό και απαλό.
Όταν μου ζήτησε να σου βάζω το baby oil κατάλαβα ότι ήμουν ανάξια.
Το σώμα της ασθένειας είναι σύνορο.
Χωρίζει και απομονώνει.
Να φύγεις μακριά, να ανοίξεις τα φτερά σου μου είπες κάποτε. Θα το θυμάμαι πάντα. Το σκίρτημα του νέου εαυτού σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: