4.5.19

Ένας χώρος ασφαλής..

Πέρασα τα τελευταία τρία χρόνια συνεδριών μου
με τη θεραπεύτρια να προσπαθεί να με πείσει ότι είμαι φυσιολογική.

Ένας μεγάλος φόβος, γονιδιακό και συμπεριφορικό κληροδότημα αυτών που προηγήθηκαν εμού.

Παλιά χάιδευα αυτά το "μη φυσιολογική" μέσα μου και το έκανα "ξεχωριστή".

Τώρα πια θέλω απλά να νιώθω φυσιολογική, δηλαδή ξεχωριστή όπως οι υπόλοιποι και ίδια όπως οι υπόλοιποι.

Μου αρκεί να είμαι απλά αυτό, χωρίς περιττούς ναρκισσισμούς.

Στην ομάδα θέλω να καταφέρω να είμαι απλά ο εαυτός μου.
ήταν μαγεία η αγάπη και η θέρμη που πλανιόντουσαν στην ατμοσφαιρα.

Ένας χώρος ασφαλής.
Ένας χώρος αποδοχής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: