Οι μάσκες έπεσαν
καθάρισαν όλα
-μέσα μου ήταν θολά
έξω ήταν πάντα τα ίδια-
φοβόμουνα να αγγίξω τον πόνο
τον δικό μου πόνο
Μα τώρα
οι μάσκες έπεσαν
ακροβατώ στην ανάσα της νύχτας
ψύχομαι ανελέητα
με καίει η ανατολή κατόπιν
πώς είναι δύσκολο
να ζει κανείς χωρίς δέρμα
όταν έχει όλο γδαρθεί
στο σύρσιμο της ψυχής.
καθάρισαν όλα
-μέσα μου ήταν θολά
έξω ήταν πάντα τα ίδια-
φοβόμουνα να αγγίξω τον πόνο
τον δικό μου πόνο
Μα τώρα
οι μάσκες έπεσαν
ακροβατώ στην ανάσα της νύχτας
ψύχομαι ανελέητα
με καίει η ανατολή κατόπιν
πώς είναι δύσκολο
να ζει κανείς χωρίς δέρμα
όταν έχει όλο γδαρθεί
στο σύρσιμο της ψυχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου