14.9.13

Φαντάσματα.

Κοιτούσαμε μαγνητισμένες το κοριτσάκι που μόλις είχες ζωγραφίσει.
Πόση ώρα το κοιτούσαμε... Ακούγαμε crowded house και είχαμε στο στόμα μια γεύση από Μάτεσι. 
Ο παλαιός των ημερών. Εμβληματικός. Μας χάραξε εκείνο το βιβλίο, θυμάσαι;
Ήσουν μικρή και τώρα μεγαλώνεις. 
Θυμάσαι; Με έναν Λειβαδίτη ξορκίσαμε τα βράδια μας. 
Το ανείπωτο αίνιγμα που ποτέ δε λύσαμε. Θυμάσαι;
Μου είχες πει πως όλα τα είχες καταλάβει. 
Διάβαζα ξανά και ξανά προσπαθώντας κι εγώ να εννοήσω την υπέρβαση.
Έμεινα να κοιμάμαι αγκαλιά με αναπάντητα ερωτήματα.
Τα ερωτεύτηκα τόσο.
Δεν τα αποχωρίστηκα από τότε, θυμάσαι;

Δεν υπάρχουν σχόλια: