29.1.22

Αν δεν σε σώσω...

 Αν δεν σε σώσω εγώ

από την θλίψη σου κι αν εγώ δεν κάνω να τρέξουν όλα τα κρυφά σου δάκρυα


Τότε ποιος αγάπη μου;


Ποιος την ψυχή σου θα εξημερώσει;

Ποιος θα την κάνει να ανθίσει;

Ποιος την μοναξιά σου θα ακουμπήσει;

Αν όχι εγώ ποιος αγάπη μου;

Ποιος την ενοχή μας θα διαλύσει;

Ένα φάντασμα με όψη παιδιού

Κρεμασμένο στα παιδικά κρεβάτια μας


Αν χαθείς εσύ θα χαθώ κι εγώ αγαπημένη μου...

Κι αν ζούμε μαζί αλλά χώρια, τότε είναι σαν ο φόβος να μας αφανίζει.

Μα ο φόβος είναι το μόνο που ξορκίσαμε, άλλο κάτι δεν μας χρειαζόταν.

Μου ζήτησες να γίνεις η καβάντζα μου- άλλο κάτι δεν χρειαζόταν.

Πάντα είχες έναν υπέροχα τρελό τρόπο να με κάνεις να συγκινούμαι και να χύνω μέσα σου όλα μου τα δάκρυα.

Φωτεινό σιωπηλό πηγάδι μου.

Κι ας βγάζω αγκάθια από το πληγωμένο σώμα μου.

Κι ας βγάζω αγκάθια από το πληγωμένο στόμα μου.

Είμαι εδώ.

Σε αγαπώ.


Δεν υπάρχουν σχόλια: