Σήμερα για πρώτη φορά μπόρεσες να κρατήσεις σηκωμένο το κεφαλακι σου για λίγη ώρα ενώ ακούγαμε το τραγούδι "το μικρό μπιζέλι". Θυμάμαι ακόμα το πρώτο σου χαμόγελο δειλό και αχνό, στις 19/3. Πλέον μας χαμογελάς με έναν τρόπο διάπλατο και καθάριο. Στρώνουμε στο χαλί του σαλονιού το ροζ μικρό πάπλωμα κι εσένα πάνω με τα παιχνίδια σου κι εξερευνείς τον κόσμο μωρό μου.. κάθε μέρα λίγο πιο πολύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου