1.4.20

Το πρώτο...

Πριν λίγες μέρες μου χάρισες το πρώτο σου χαμόγελο!
Την ώρα που σε άλλαζα σταμάτησες τις αντανακλαστικές κινήσεις σου με κοίταξες και μου χαμογέλασες βαθιά! Ένα αθώο τεράστιο εγκαρδίο χαμόγελο.
Σε ευχαριστώ παιδί μου που υπάρχεις σε αυτόν τον άγριο κόσμο και που μου χαμογελάς.
Μετά το βραδύ πάλι, αργά τη νύχτα όταν σε άλλαζα θέση στο στήθος..κάτω από το αμυδρό φως της υδρογείου πόσα χαμόγελα μου χάρισες!
Φως μου...
Ο χρόνος σταμάτησε καθώς σε κοίταζα.
Γεννήθηκες στα χρόνια της χολέρας,
ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος σε χρειαζόταν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: