11.7.19

Εκεί που ρέει η αλήθεια...
όταν χαϊδεύεις στον ήλιο τα μαλλιά σου
και ακουμπάς τα τρωτά σου σημεία
θέλοντας να αλλάξεις
τη δική σου ροή...

Εκεί που πιάνει ο ένας το πρόσωπο του άλλου
και κολυμπάνε μαζί μέσα στην αγάπη,

εκεί που όλοι είμαστε μικροί ακόμα
ανέτοιμοι και όμως, τα δίνουμε όλα...

Εκεί που κατοικούν τα ωραία τραγούδια,
οι αλησμόνητες συγνώμες,
τα τρυφερά σου λόγια
και τα δικά μου.

Εκεί που η ώρα είναι πάντα
ακίνητη στο τώρα.
Με πήγε χθες το βράδυ τ' αεράκι που άγγιζε
την απαλή κουτρίνα.

Θολή η νύχτα,
τα αστέρια όμως μοιάζουν καθαρά,
σαν τότε που για πρώτη φορά ένιωσα την καρδιά μου να πάλλεται.
Έχει τόση δύναμη αυτή η επαφή.
Εκεί στη νύχτα, ευχαριστώ το ρεύμα της ζωής
κι εσένα που με άφησες μέσα του να κυλήσω. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: