Μαργαρίτα,
σε ευχαριστώ αλήθεια, γιατί σπάνια κλαίει κάποιος για τον πόνο μου.
Σε ευχαριστώ που κράτησες παρέα στο δάκρυ μου,
συγκινούμαι αφάνταστα που ήσουν εκεί.
Ακόμα κι αν εγώ δεν έκλαψα...σε ευχαριστώ που έκλαψες εσύ.
Μακάρι να μην χρειαζόταν. Αλλά αφού χρειαζόταν σε ευχαριστώ.
Ναι.
Χρειάζομαι βοήθεια, συμπαράσταση, αγάπη, προσοχή,
να με ρωτάνε κάθε μέρα,
να ασχολούνται κάθε μέρα,
να μου λένε, πονάς πολύ μικρή μου;
Κι εγώ να μην είμαι καλά και να πονάω.
Γιατί αυτή είναι η αλήθεια,
μου χαντάκωσαν τον πόνο μου,
κι εγω από τότε περιφέρομαι
σα φάντασμα
πάνω στη γη
και τον ψάχνω.
σε ευχαριστώ αλήθεια, γιατί σπάνια κλαίει κάποιος για τον πόνο μου.
Σε ευχαριστώ που κράτησες παρέα στο δάκρυ μου,
συγκινούμαι αφάνταστα που ήσουν εκεί.
Ακόμα κι αν εγώ δεν έκλαψα...σε ευχαριστώ που έκλαψες εσύ.
Μακάρι να μην χρειαζόταν. Αλλά αφού χρειαζόταν σε ευχαριστώ.
Ναι.
Χρειάζομαι βοήθεια, συμπαράσταση, αγάπη, προσοχή,
να με ρωτάνε κάθε μέρα,
να ασχολούνται κάθε μέρα,
να μου λένε, πονάς πολύ μικρή μου;
Κι εγώ να μην είμαι καλά και να πονάω.
Γιατί αυτή είναι η αλήθεια,
μου χαντάκωσαν τον πόνο μου,
κι εγω από τότε περιφέρομαι
σα φάντασμα
πάνω στη γη
και τον ψάχνω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου