14.2.18

γενναιόδωρη

Γενναιοδωρα σε πασπάλησα
με σκόνη παιδικής αγάπης
και όνειρα
και γλυκάδα,
ενώ δεν ήσουν εκεί.
Ή μάλλον ήσουν όποτε μπορούσες - πολύ λίγο.
Έτσι είναι όμως οι παιδικές αγάπες...
Απλά χαρίζονται, χωρίς ποτέ να κοιτάνε στα μάτια.
Ήταν σκληρά τα μάτια σου,
για το απαλό μου πρόσωπο.
Και τώρα,
δεν θα χάσω τον εαυτό μου μέσα σε ένα αίσθημα τυφλής εκδίκησης,
αλλά σίγουρα δεν θα με θυσιάσω,
θα σου προσφέρω μια αγάπη με δόσεις και με όρια.
Τόσο όσο για να αντέχω
να μ' αγαπώ παράλληλα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: