8.2.18

Είναι το σώμα σου...

Είναι το σώμα σου
που διαμαρτύρεται τώρα πια,
όταν περνάς από στενά σημεία
όταν το σπρώχνεις έστω για λίγο
όταν ζητάς της νιότης απαιτήσεις.
Είναι το σώμα σου,
μάρτυρας σιωπηλός
κι ακούραστος -άκου.


Είναι η ύβρις που διέπραξες
τότε με τα μεγάλα όνειρα
τις γρανιτένιες ελπίδες
και τα σαν νοτισμένα με σκούρο τριαντάφυλλο
χαμόγελα.
Είναι η ύβρις επειδή πέταξες
πολύ κοντά στον ήλιο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: