3.12.16

Σεμινάρια west side story-

Πόση ευγνωμοσύνη νιώθω γι' αυτή την άσχημη πόλη
που ζω μέσα της και την έχω ερωτευτεί.
Γιατί είναι γενναιόδωρη και μου μαρτυρά τα μυστικά της.
Είναι κρυφά περιχαρής και θρέφει το πνεύμα μου.
Νιώθω πάνω μου το αποτέλεσμα της μεταμόρφωσης.
Μεγαλώνω, εξελίσσομαι μα δεν φθείρομαι.
Γιατί ό,τι δεν είναι ανάλογο πια με το σωματικό φορτίο της πρώιμης
νιότης μου, μετεξελίσσεται σε πνευματικό σφρίγος
που με τη σειρά του χαρίζει άλλη νιότη στο είναι μου.

Μια σημαντική αλλαγή γεννιέται μέσα μου.
Κατανοώ καλύτερα τον εαυτό μου όχι πια ως μια μεμονωμένη
οντότητα αλλά ως ένα μέλος της ανθρωπότητας.
Γύρω σε κάθε άτομο αναπτύσσονται κοινωνικές, ιστορικές,
πολιτικές, οικονομικές δυνάμεις.
Ζούμε και δημιουργούμε την καλύτερη - ή την χειρότερη
εκδοχή του εαυτού μας μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο.

Η βία υπάρχει έμφυτη μέσα στον άνθρωπο. Ο Καρλ Γιουνγκ λέει
ότι υπάρχει ένας αμείλικτος νόμος των αντιθέτων σύμφωνα με τον οποίο
η κάθε ενέργεια φέρει ταυτόχρονια και την αντίθετή της.
Φως και σκοτάδι, καλό και κακό είναι αλληλένδετα.
Τούτο όμως καθόλου δεν σημαίνει ότι είμαστε έρμαια
δυνάμεων μεγαλύτερων από εμάς.
Ο άνθρωπος πάντα διατηρεί το μερίδιο της επιλογής.
Μπορεί έχοντας επίγνωση της διπολικότητας των πραγμάτων
να επιλέγει να βιώνει το κομμάτι του σκότους
που του αναλογεί επιδιώκοντας το μετασχηματισμό του
στην πιο "ακίνδυνη" εκδοχή του.
Νομίζω κάτι τέτοιο προσπαθησαν να πουν ο Ντε Σαντ και ο Μπατάιγ.
Γι' αυτό ανέλυσαν τις "διαστροφές" και βρήκαν μια αγιοσύνη μέσα τους.

Η βία είναι καλά κρυμμένη πίσω από τις νόρμες με τις οποίες
διευθετήσαμε την κοινή μας συνύπαρξη.
Γι' αυτό και ενίοτε κάτι "ανήθικο" φαντάζει ως επανάσταση
- στην πραγματικότητα αυτό που καταφέρνει είναι να
μεταμορφώσει, να μετασχηματίσει την σκοτεινή πλευρά του
εαυτού μας και της ύπαρξης σε κάτι ανεκτό,
σε κάτι ομαλά ενταγμένο στην των πραγμάτων (και του εαυτού μας)
ολότητα.

Είναι μια απόπειρα εξισορρόπησης.


Δεν υπάρχουν σχόλια: