4.12.16

Βαθιά αληθινό και ωραίο.

"Θεμελιώδεις πραγματικότητες της ανθρώπινης ψυχικής υπόστασης: Καθε άνθρωπος είναι διχασμένη ψυχή, εφόσον κάθε άνθρωπος έχει ασυνείδητο-μια περιοχή της ψυχής του όπου κατοικούν απωθημένα πάθη και φαντασιώσεις, έξω από τον έλεγχο της συνειδητής του ψυχικής ζωής. Όταν αισθάνεσαι πόθο για κάποιον, αυτό συμβαίνει επειδή ενεργοποιείται μια πρωταρχικά ασυνείδητη θεμελιακή φαντασίωση. Και τον άλλον εκεινον τον εμπλέκεις σ' αυτήν, ασυναίσθητα ως προς εσένα και ανερώτητα ως προς εκείνον. Με ορους ασυνείδητης φαντασίωσης κι επιθυμίας, όλοι μας είμαστε πιστοί σε μια αρχαία μυθική οπτασία, που ποτέ δεν θα βρει το ακριβές αντίκρισμά της στον πραγματικό κόσμο. ... Επειδή ακριβώς είμαστε κατάβαθα πιστοί σε μια οπτασία, είμαστε άπιστοι σε όποιο υποκατάστατο έχουμε συναντήσει στην έμπρακτη ζωή μας. Ό,τι κι αν καλύπτει ο σύντροφός μας από τις προδοκίες μας, συνειδητές και ασυνείδητες, πάντα κάτι λείπει- έστω κι αν το εν λόγω κάτι είναι μυθικό. Και γι' αυτό πάντα υπάρχει χώρος στην ψυχή κάθε ανθρώπου ώστε να ποθήσει κάποιον άλλον, πέρα από τον υπάρχοντα συντροφό του, παράλληλα με τον άνθρωπο ο οποίος ενδεχομένως καλύπτει πολλά στη ζωή του, ιδίως σ' ότι αφορά συνειδητές προσδοκίες και προδιαγραφές. ... Να μη φοβάσαι την αλήθεια της ψυχής σου ... είναι όλα αυτά ανθρώπινα, τόσο ανθρωπινα... Και να σταθείς με ρεαλισμό απέναντι στα δεδομένα και στα ζητούμενα, ώστε οι επιλογές σου και οι πράξεις σου (τα ναι και τα όχι που θα πεις, όσα διεκδικήσεις κι όσα αποχαιρετήσεις απ' τους πόθους σου) να είναι όσο γίνεται συμβατές με τα αισθήματά σου, με την ψυχή σου όλη και με τις περιστάσεις - όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν."

Νίκος Σιδέρης, Δεν παίζεις μόνο εσύ, υπάρχουν και οι άλλοι - ήθος και τέχνη της ανθρώπινης σχέσης, εκδ. Μεταίχμιο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: