20.3.16




Εγώ θα σε ευγνωμονώ
και ας μη ξέρεις το λόγο,
καθώς τα χιλιόμετρα αναιρούνται
και του χρόνου προδίδεται
η πλανερή φύση
που υπάρχει και δεν υπάρχει
ταυτόχρονα.

Από μακριά
από κοντά
από το πουθενά
στο τότε
στο τώρα
στο πάντοτε εφικτό

φτερούγισμα της μνήμης

σε βρίσκω
και με καθοδηγεί
η φλόγα της επικοινωνίας μας
γιατί τελικά
συναντηθήκαμε έστω για μια στιγμή
και όλα τα κάνουμε για το μοίρασμα
και όλα από εκεί παίρνουν 
έμπνευση
σχήμα και πνοή. 



Δεν υπάρχουν σχόλια: