Κοντά στο σπίτι μου υπάρχει ένα καφέ μπαρ που λέγεται «Χάρτες»
και κάθε Τρίτη τραγουδάνε άνθρωποι που οι φωνές τους
με παίρνουν μακριά...πολύ μακριά.
Φωνές ταξίδια
φωνές καράβια
φωνές - πυξίδες.
Δεν τους είπα ποτέ ευχαριστώ ούτε ζήτησα αυτόγραφο
-το θεωρώ τόσο λίγο ένα αυτόγραφο.
Ελπίζω όμως να το βλέπουνε στα μάτια μου.
Εκείνες τις στιγμές είμαι απόλυτα παρούσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου