7.10.13

Στη μέση
της νύχτας
ψάχνω να βρω
το αντίστροφο
της εξαθλίωσης
-νομίζω τα καταφέρνω
αρχίζει από άλφα.

Ή μήπως κάνω λάθος;
κι απλά προσπαθώ να τυφλώσω
τα μάτια μου;
Να τα πασαλείψω
με χρώματα ανύπαρκτα
που έχω μόνο φανταστεί.

Η εξαθλίωση
είναι
ένας καρφωμένος
Χριστός
στην άκρη του δωματίου
-υποφέρει
κι εσύ κλαις στα πόδια του
αλλά δεν μπορείς
μέχρι εκεί να φτάσεις

Μόνο κλαις
κλαις
κλαις
μέχρι να τελειώσει.

Πώς να σώσει η ψυχή
την αθωότητά της,
όταν γίνεται μάρτυρας
τέτοιας σκηνής;


Δεν υπάρχουν σχόλια: