Ατενίζω τη ζωή μου
με το πάντα βαρύ και
περίεργο βλέμμα της νιότης.
Σαν η κάθε μέρα
καινούργια να είναι
Σαν να μην υπήρχε η πληγή
του χθες.
Φρέσκιες οι νύχτες
φρέσκιες οι ανατολές
πρωτόγνωρο το αίνιγμα του
κόσμου
στα ψηλά τα χόρτα
που παίζουν με τον άνεμο
γυρεύω
αιώνιες μυρωδιές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου