24.8.13

Ατενίζω τη ζωή μου
με το πάντα βαρύ και περίεργο βλέμμα της νιότης.
Σαν η κάθε μέρα καινούργια να είναι
Σαν να μην υπήρχε η πληγή του χθες.
Φρέσκιες οι νύχτες
φρέσκιες οι ανατολές
πρωτόγνωρο το αίνιγμα του κόσμου

στα ψηλά τα χόρτα
που παίζουν με τον άνεμο
γυρεύω

αιώνιες μυρωδιές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: