από γη κι απ' αέρα
24.8.13
Κάποτε λικνιστήκαμε
στο ρυθμό της ηλιακής αρμονίας
την ώρα της δύσης
των βουνών και
των ανθρώπων.
Σε κοίταζα
με τα βουβά μου
μάτια
κι απλώνοντας τα χέρια στον ουρανό
έφτασα στο ίχνος
της ελπίδας,
θυμάσαι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Νεότερη ανάρτηση
Παλαιότερη Ανάρτηση
Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου