22.9.26

Υπολογισμοί...

 Χωρίς να υπολογίζω

τις αντίξοες συνθήκες,

περπατούσα.

Κι αν ένα αιχμηρό γυαλί

που μη βλέποντας το πάτησα

με μάτωνε,

αυτό δεν ήταν αρκετό.

Με αποσπούσε πάντα 

η θάλασσα.

Κι αν αγκάθια 

μπλέκονταν στα χέρια μου,

όπως τα άπλωνα,

αυτό δεν ήταν αρκετό.

Έβλεπα μόνο τα τριαντάφυλλα

που ήθελα να κόψω.

Με αποσπούσε πάντα 

η ομορφιά.

Κι αν παγώνα, αν πεινούσα, 

αν ο ήλιος με τύφλωνε,

αυτό δεν ήταν αρκετό.

Πάντα περπατούσα.

Και να που 

τώρα

 μικρά ποδαράκια 

κι αθώα 

χεράκια ακολουθούν 

τον δικό μου βηματισμό.

Ας σταματήσουμε,

τους λέω,

να ακούσουμε τη θάλασσα.

Ας σταματήσουμε,

τους λέω,

να ατενίσουμε τα τριαντάφυλλα.

Ας με φροντίσω,

τους λέω,

για να φροντίσω κι εσάς.

μικρά μου πλάσματα.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: