29.11.19

Σήμερα, δεν το πιστεύω ακόμα, διστάζω, αλλά μου δόθηκε ένα δώρο.
Είδα ξεκάθαρα πως κινείται,
στα μουλωχτά και πίσω από την πλάτη μου.
Καμία ανοχή πια.
Τ'έρμα η καλή κορόιδο εγώ.
Και λυπάμαι πατέρα, αλλά καμία τύψη για το πώς θα διαχειριστώ
από εδώ και πέρα το θέμα των εστιών.
Οποιαδήποτε συμφωνία δεν έρχεται από τον πατριάρχη είναι μια κακιά συμφωνία.
Όχι βέβαια.
Τα λεφτά που θα χάσω δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που κερδίζω σήμερα:
την κραταιά αγάπη που πλέον διεκδικώ από κάθε γύρω μου,
εξ αίματος συγγενή και μη, ιδίως μη.
Γιατί από το αίμα χαίρι δεν είδαμε.
Είδαμε τον χειρότερο εαυτό και το ποδοπάτημα του άλλου
στο βωμό του ατομικού συμφέροντος.
Μην κλαις όμως και μην ταράζεις
αυτό το γλυκά αθώο πλάσμα,
σκέψου ότι όλα θα είναι τακτοποιημένα όταν έρθει
και καθαρά σαν γάργαρο νεράκι της πηγής. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: