21.9.19

ΑΔΕΡΦΑΓΑΠΗ



θυμάμαι όταν ήμασταν ακόμα μικρά,

τοσοδούλικα

και μαλώναμε

και σε έβλεπα να κλαις

είχες ένα λευκό σημάδι στο πρόσωπο
-δεν είχες αρκετή μελανίνη,
έτσι μας είπαν

και κάθε φορά
την ώρα εκείνη
κοιτούσα το μουτράκι σου
με το σημάδι

και ράγιζε η καρδιά μου

σε λυπόμουν και σε αγαπούσα τόσο πολύ
που δεν μπορούσα με τίποτα να σου θυμώσω

ακόμα κι αν ήξερα ή πίστευα ότι είχες άδικο.

Πάντα το λευκό σου σημάδι
στο κλαμμένο σου μουτράκι με νικούσε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: