8.9.17

Μετά τη συνεδρία ΙΙ

Με συγκινεί ο χώρος αποδοχής και γιατί όχι, αγάπης που δημιουργεί μια συνεδρία...
Το νοιάξιμο το αληθινό...
Το άκουσμα με προσοχή....
Το να σκύβει κάποιος ως καθυστερημένος αλλα κρίσιμος μάρτυρας πάνω από το παρελθόν σου, να κάθεστε εκεί να το κοιτάτε μαζί και να σε αποζημιώνει για όλη τη μοναξιά που ρούφηξες, να στέκεται δίπλα σου, να αγκαλιάζει το παιδί, να συνομιλεί με τον ενήλικα, να σκύβετε μαζί πάνω από κάτι.
Νομίζω ότι ο αληθινός ορισμός της αγάπης είναι αυτός: να σκύβετε μαζί πάνω από κάτι.


Δεν υπάρχουν σχόλια: