11.1.16

Ανάποδα πρώτα :

Ah, toi, Existence,
tu rends tout tant difficile pour nous
que, enfin, on ne sait pas dire 
quelle est la plus bonne ou la plus mauvaise
de tes singeries
quand nous avons un peu de clarté
à sentir
pendant une nuit profonde
quelques gouttes du sens
désigné 
sur les chemins arachnéens
qui ornent ton châle
et couvrent, en même temps,
le rêve et le réel 
ensemble.



Ακόμα έχουν μείνει αρκετές ανάσες...ελπίδας. 


Ανάσες....ζωής.


Ανάσες...αλλαγής. 


Αχ, Ύπαρξη εσύ, τόσο μας δυσκολεύεις που να μην ξέρουμε στο τέλος να πούμε πιο είναι πιότερο καλό ή πιότερο κακό απ\' όλα τα καμώματά σου αν λίγο παραπάνω έχουμε τη διαύγεια να νιώσουμε μέσα σε κάτι νύχτες βαθιές μια στάλα νοήματος να διαγράφεται πάνω στα αραχνοΰφαντα σχέδια που στολίζουν το σάλι σου Αυτό το σάλι που καλύπτει τ' όνειρο και το πραγματικό συνάμα..


Δεν υπάρχουν σχόλια: