Είχα μόλις
ολοκληρώσει το πλύσιμο των πιάτων και
καμάρωνα, τον γυαλιστερό ολοκάθαρο
πάγκο μου. Δεν πέρασαν καλά καλά 5 λεπτά
και ένιωσα ένα γουργουτητό στο στομάχι
μου που με ειδοποιούσε ότι έπρεπε να
φάω το πρωινό μου. Αμέσως ο πάγκος γέμισε
ξανά με πιάτα και ψίχουλα. Αυτό είναι η
ζωή, σκέφτηκα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου