26.5.15

Είχα μόλις ολοκληρώσει το πλύσιμο των πιάτων και καμάρωνα, τον γυαλιστερό ολοκάθαρο πάγκο μου. Δεν πέρασαν καλά καλά 5 λεπτά και ένιωσα ένα γουργουτητό στο στομάχι μου που με ειδοποιούσε ότι έπρεπε να φάω το πρωινό μου. Αμέσως ο πάγκος γέμισε ξανά με πιάτα και ψίχουλα. Αυτό είναι η ζωή, σκέφτηκα.  

Δεν υπάρχουν σχόλια: