9.12.12

Μου λείπεις...

Ύπαρξη

μοναχικά

κοινωνική


απλώνεις μόνη

τον άνεμο

στα μαλλιά

τη νέα μέρα -

ανασυντίθεσαι.




Ω, απαλή ησυχία

που σε γεύτηκα

το καταμεσήμερο της νιότης.


Δεν υπάρχουν σχόλια: